اين بخش هنوز نامی ندارد

Photographer: Jensen Rainer/European Pressphoto Agency
*
چهارشنبه دهم شهريور: اين آقای جوان و برومند كه بر روی «صخره‌»‌ای بر فراز يك «آبشار» ايستاده‌اند و در حال فيلمبرداری هستند، در واقع در يك نمايشگاه لوازم الكترونيكی در برلين حضور دارند و آن‌چه زير پای ايشان گسترده شده، نقاشی وسيع و فريبنده‌ای‌ست كه علاوه بر برانگيختن شگفتی من و شما (يا دست‌كم شگفتی من)، در اصل به كار آزمايش دوربين‌های سه‌بعدی می‌آيد؛ كه اين دومی، اين «دكان» سه‌بعدی، نه شگفتی مرا برمی‌انگيزد نه كنجكاوی‌ام را.‏
*
چند وقت پيش، راديوی بالينی داشت گزارشی درباره تلويزيون‌های سه‌بعدی و ورود آن به بازار بريتانيا پخش می‌كرد. گزارش‌گر رند و در‌عين‌حال مودب انگليسی در جريان گفت‌وگو با نماينده تجاری يكی از همين‌‌جور تلويزيون‌ها، در حالی‌كه هيچ فرصتی برای زدن گوشه و پرتاب كنايه را از دست نمی‌داد گفت «ما توی خانه‌مان يكی از همين تلويزيون‌های معمولی داريم كه مدام هم كنترل‌ازراه‌دورش را گم می‌كنيم و زير ميز و لای تشك‌های كاناپه بايد دنبالش بگرديم؛ يعنی شما می‌گوييد كه بعد از اين، علاوه بر آن ماسماسك بايد پی عينك سه‌بعدی‌مان هم بگرديم؟»‏