سينما و تلفن - شش
به خاطر همه گرههايی كه در فيلمها افكنده يا گشوده، به خاطر همه رابطههايی كه آرام آرام بهشان شكل داده يا پايان يافتن ناگهانیشان را اعلام كرده، به خاطر همه دلدادههايی كه با اضطراب در كنارش قدم زدهاند و ناخن جويدهاند و چشم به آن دوختهاند، به خاطر همه ضربهها و صدمههايی كه از آدمهای خشمگين فيلمها متحمل شده است، به خاطر گلولههای بیامان تبهكاران كه بر تنش نشسته و تلفن و صاحبتلفن را در جوار هم راهی ديار عدم كرده، به خاطر مرگ، به خاطر زندگی، به خاطر همه فريادها، به خاطر همه نجواها، به خاطر همه مهرها و دلهرههايی كه حاملشان بوده، حالا ديگر شايد نتوان سينما را بدون تلفن تصور كرد. اين بخش، اين «سينما و تلفن»ها، جستوجويیست در فيلمها برای ثبت حضور تلفن در سينما. اين از آن بخشهايیست كه معنايش را در «انباشت» میيابد؛ وقتی دهها و صدها «سينما و تلفن» را بتوان در كنار هم تماشا كرد. اگرچه نقش بیبديل «تلفن» در همين يك صحنه فيلم «پيش از طلوع» هم بهتنهايی میتواند «انباشت»ی از يادداشت بر تمام يادداشتهای سينمايی جهان بيفزايد و مقامی همتراز پرفروغترين ستارگان سينما برايش رقم بزند
